بر تو ای مهربانم می نویسم :
زندگی رسم دیرینه ی ماست و عشق از آن دیرینه تر .
مروارید عشق در صدف قلب زندگیست .
آن هنگام که این درخشنده مروارید را یافتی ؛ خوب من بدان که :
در قلب زندگی قدم نهاده ای .
و چه کسی می تواند به قلب زندگی وصول پیدا کند جز عاشق !؟
عزیز من
عشق کم و زیاد بر نمی دارد ، عشق یا هست ، یا اصلا نیست .
تا چشمه ساری که در آن شراب ناب عشق می جوشد راه بسیار است
چه کسی می تواند از این شراب ناب بنوشد ؛جز عاشق!؟
شراب نابی که با شُرب آن طعم حقیقی زندگی را نیز چشیده ای .
عشق سبب آفرینش کائنات است .
نازنین من
سخنی بیش برایت نمی گویم جز این که :
عشق است بر آسمان پریدن
صد پرده به هر نفس دریدن
اول قدم از قدم بریدن
نادیده گرفتن این جهان را
مر دیده ی خویش را بدیدن
گفتم که دلا مبارکت باد
بر حلقه ی عاشقان رسیدن.....
+
نوشته شده در ساعت توسط "مهربان ناآرام"
|
